Een ervaringsdeskundige TCM versus cliënt

Ik doe nu 4 jaar vrijwilligerswerk met Michael Pool. Dit deed ik vanuit de studierichting: Social Work en dan specifieker, Maatschappelijk Werk en Dienstverlening (MWD). In deze tijd heb ik Michael zien ontwikkelen op veel verschillende manieren.

Toen wij net begonnen ging alles moeizaam. Michael kon geen klok kijken en had moeite met het bijhouden van welke dag een afspraak was. Dit was ongeacht of het ging om een wekelijkse afspraak of iets dergelijks.

In deze periode was er ook nog geen TCM aanwezig. Michael was aangewezen op anderen om hem te vertellen hoe laat het was en wat er zou gaan gebeuren. Elke donderdag was ik bij Michael en toen vroeg Michael bijna elke 20 minuten of het al bijna tijd was voor mij om naar huis te gaan en bij elke vraag werd er door hem benadrukt dat hij het wel moest vragen omdat hij “nou eenmaal geen klok kan kijken.” Voor mij schreeuwde hieruit naar voren dat Michael wou leren om klok te kijken zodat hij het niet constant hoeft te vragen.

Ik heb daarom ook geprobeerd om hem te leren klok kijken, maar om dat te doen moest ik hem eerst leren lezen en wat de cijfers zijn. Na 3 dagen geprobeerd te hebben dit te leren aan hem, leek het goed te gaan. Hij kon de cijfers en het alfabet van A – F, maar alleen als het gevraagd werd in de juist volgorde. Als je in een andere volgorde ging vragen dan dat hij geleerd had, kwam nog steeds de geleerde volgorde naar voren. Als je vroeg of hij 7 kon herkennen, dan zei hij 1 en als je vervolgens vroeg om 3 dan zei hij 2 en ga zo maar door.

Op het moment dat hij de juiste volgorde wist, was hij vervuld van trots. Dit sloeg echter om in frustratie op het moment dat hij de verkeerde antwoorden gaf en dusdanig zo dat hij ook geen zin had om meer te leren.

Nadat ik 2 jaar aanwezig was bij Michael begon hij ook meer op mij te vertrouwen. De TCM was op dit moment in de beginfase en Michael moest er nog aan wennen. Hij belde mij elke week om te controleren of ik wel echt kwam en als ik er was dan vroeg hij nog steeds naar de tijd. Op het moment dat hij dit vroeg dan zei zijn vader “kijk op de klok.” Dit duurde nog enkele minuten voor Michael het goed had, maar het waren geen wilde gokken.

Dankzij het langdurige gebruik van de klok is hem iets gelukt wat hem 2 jaar geleden maar niet wou lukken: klokkijken.

Tijdens deze periode stond ik ook op de TCM en wist Michael dat ik elke donderdag langs zou komen. Omdat hij de TCM steeds beter kon gebruiken stopte hij uiteindelijk ook met bellen om te controleren of ik kwam. In vakanties was ik vaak te druk om langs te komen en op die momenten wou hij wel met mij bellen omdat ik er zo vaak was dat hij de behoefte had aan onze wekelijkse gesprekken en ik standaard voor de donderdag op zijn TCM sta. De grootste verandering die er in deze periode gebeurt is… Michael was gestopt met vragen naar de tijd. Hij had nog moeite met het bijhouden van afspraken die er op een dag moesten gebeuren, maar hij hoefde niet meer te vragen of ik al bijna naar huis moest terwijl ik nog 3 uur kon blijven.

Nu aan het einde van die 4 jaar heb ik Michael zien opgroeien. Hij heeft mij niet meer nodig. Dit laatste jaar had ik het druk met school en kon ik Michael nog maar 1 keer per maand zien. Voordat dit jaar begon heb ik duidelijk tegen hem gezegd dat dit zou gebeuren en stelde hij heel volwassen de vraag of hij mij wel mocht bellen mocht het nodig zijn.

Inmiddels was hij zo gewend aan de TCM dat hij binnen enkele seconden kon zeggen hoe laat het was als je ernaar vroeg. Ook agenda punten van de dag kon hij op dit moment zelf bijhouden. De dagen dat ik er was, gaf hij zelf aan dat we rond 2 uur even weg moesten om iets op te halen of te kopen.

Omdat ik nog maar 1 keer per maand kwam, stond ik ook niet meer constant op zijn TCM. Michael had echter geen behoefte aan bellen omdat hij wist dat ik die week niet kwam en zodra ik wel op de TCM stond wist hij dat ik zou komen.

De afgelopen jaren werd mij altijd de vraag gesteld of ik eerder kon komen op het moment dat de vader van Michael vanwege werk omstandigheden vroeg weg moest. Dit jaar was dat anders. Zijn vader moest weg, maar Michael kon toch even alleen thuis zijn. Zelf denk ik dat dit komt door de aanwezigheid van de TCM. Ondanks dat Michael geen besef van tijd heeft, kan hij dankzij de TCM toch een redelijk gevoel van tijd krijgen.

Het is mogelijk dat het aan mij ligt, maar ik heb sterk het gevoel dat de TCM Michael zelfstandiger heeft gemaakt.

Niet alleen kan Michael de TCM nu zelf gebruiken om tijd bij te houden en afspraken te onthouden, hij weet ook welke kleuren voor welke dagen staan en of het ochtend, middag of avond is dankzij de kleuren bij de tijden.

Vincent Vlaming

Student Maatschappelijk Werk en Dienstverlening (MWD)

Deel dit:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *